Spotkanie Rady Ekspertów

W dniu 16 grudnia 2025 r. odbyło się spotkanie Rady Ekspertów Instytutu Nauk Społecznych, którego celem była wymiana doświadczeń pomiędzy środowiskiem akademickim a praktykami reprezentującymi różne obszary działalności społecznej, edukacyjnej i pomocowej. W spotkaniu udział wzięli: dr Piotr Szpakowski, Kierownik Ogniwa do Spraw Nieletnich i Patologii II Komisariatu Komendy Miejskiej Policji w Łodzi; mgr Barbara Adamczyk reprezentująca firmę RelatiCo Szkolenia i Mediacje; dr Monika Mularska-Kucharek, założycielka i prezeska Fundacji Łódzka Akademia Kobiecości, a także przedstawiciele Łódzkiej Fundacji „Trampolina” i Fundacji Aktywizacja. Spotkanie miało charakter konsultacyjno-doradczy i stanowiło istotny element budowania współpracy pomiędzy uczelnią a instytucjami oraz organizacjami funkcjonującymi w obszarze nauk społecznych.

Podczas spotkania szczególną uwagę poświęcono zagadnieniom komunikacji międzypokoleniowej, koncentrując się na wyzwaniach wynikających z różnic pokoleniowych, odmiennych stylów komunikacji oraz sposobów funkcjonowania w przestrzeni edukacyjnej i zawodowej. W tym kontekście szeroko omówiono specyfikę pokolenia Z, które obecnie stanowi znaczącą grupę studentów oraz coraz aktywniej wchodzi na rynek pracy. Eksperci zwracali uwagę, że przedstawiciele tego pokolenia dorastali w rzeczywistości silnie nasyconej technologiami cyfrowymi i mediami społecznościowymi, co wpływa na ich sposób komunikowania się, budowania relacji oraz postrzegania świata. Podkreślono, że media społecznościowe odgrywają istotną rolę w kształtowaniu tożsamości młodych ludzi, ale jednocześnie mogą przyczyniać się do przeciążenia informacyjnego, presji porównań społecznych oraz obniżenia dobrostanu psychicznego.

W toku dyskusji zaakcentowano znaczenie różnic pokoleniowych w sposobach komunikowania się, uczenia oraz funkcjonowania w środowisku akademickim i zawodowym. Zwrócono uwagę na potrzebę świadomego przygotowania przyszłych pedagogów i psychologów do pracy w zespołach oraz z grupami zróżnicowanymi wiekowo. Jednocześnie podkreślono, że skuteczna komunikacja międzypokoleniowa wymaga tworzenia przestrzeni do bezpośredniego dialogu, wymiany doświadczeń oraz wzajemnego uczenia się od siebie.

Istotnym elementem rozmów były warsztaty międzypokoleniowe, które eksperci wskazali jako jedną z najbardziej efektywnych form budowania porozumienia pomiędzy różnymi grupami wiekowymi. Zaznaczono, że w tego typu działaniach powinni brać udział zarówno studenci i młodzi ludzie, jak i przedstawiciele starszych pokoleń, co umożliwia lepsze zrozumienie wzajemnych potrzeb, oczekiwań i stylów funkcjonowania. Wspólna praca warsztatowa sprzyja przełamywaniu stereotypów, rozwijaniu kompetencji komunikacyjnych oraz uczeniu się elastyczności i dostosowywania do zmieniających się realiów społecznych i zawodowych.

Kolejnym tematem spotkania była rola hospitacji zawodowych i praktyk studenckich, którym przypisano szczególne znaczenie w kontekście autentyczności doświadczeń edukacyjnych oraz możliwości praktycznego sprawdzenia własnych kompetencji. Zwrócono uwagę, że bezpośredni kontakt z realiami pracy zawodowej pozwala studentom lepiej przygotować się do przyszłych ról zawodowych, a jednocześnie uczy funkcjonowania w zespołach zróżnicowanych pokoleniowo.

W dalszej części spotkania omówiono zagadnienia związane z zatrudnieniem pedagogów i psychologów, wskazując na rosnące zapotrzebowanie na specjalistów przygotowanych do pracy z dziećmi i młodzieżą w dynamicznie zmieniającym się świecie społecznym i technologicznym. Podkreślono konieczność kształcenia absolwentów w sposób interdyscyplinarny, z uwzględnieniem kompetencji komunikacyjnych, cyfrowych oraz umiejętności pracy w środowiskach międzypokoleniowych. Zwrócono również uwagę na znaczenie tworzenia przyjaznych i wspierających środowisk pracy, odpowiadających na potrzeby różnych grup wiekowych.

Spotkanie Rady Ekspertów potwierdziło potrzebę dalszego pogłębiania współpracy pomiędzy Instytutem Nauk Społecznych a środowiskiem praktyków oraz konieczność systematycznego dostosowywania programów kształcenia do zmieniających się realiów społecznych, technologicznych i pokoleniowych. Wnioski płynące z dyskusji stanowią istotne rekomendacje dla dalszych działań dydaktycznych, organizacyjnych i rozwojowych Instytutu.